دلم گرفته بود گفتم این شعرو بزارم

- "به کجا چنین شتابان؟"
گون از نسیم پرسید.
- "دل من گرفته زینجا،
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟"
- "همه آرزویم؛ اما
چه کنم که بسته پایم..."
- "‌به کجا چنین شتابان؟"
- "به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم..."
- "سفرت به خیر؛ اما، تو و دوستی، خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،
به شکوفه‌ها، به باران،
برسان سلام ما را.

یادش بخیر زمانی یک فیلم توی بورس بود به نام مارمولک با بازی زیبای پرویز پرستویی که البته همه دیگه این فیلمو میشناسند 

توی یه سکانس وقتی که داشت نماز جماعت میخواند سرش را به این طرف وآنطرف برمیگرداند

موقع قنوت ناخنهایش را پاک میکرد موقع سچده زیر چشمی نگاه میکرد

حالا آیا به نظر شما نمازهای ما مثل اوست یا نه؟

موقع نماز فکرمان به همه جا می ره به کار به بدهی به طلب به تحصیل به سوال امتحانی و...

اینقدر که شاید وقت نکنیم که مثل ضا مارمولک به بغل دستیمون هم نگاه کنیم 

آیا واقعا نمازهای ما به سبک رضا مارمولکه؟؟؟؟

جناب آقای فاضل فرمودند من پنجاه سال درس اسلام خواندم خلاصه آن را به شما میگویم

واجبات را انجام دهید به جای مستحبات

کار مردم را راه بیاندازید

اگر در آن دنیا جلوی شما را گرفتند

بگویید فاضل گفت

این نوشته برخی از اندک چیزهایی است که من درمورد نماز میدونم ودرمورد درستیش هم خیلی مطمئن نیستم پس از این مطلب برداشت سو نشود وسو تفاهم نشود چون از دیدگاه بنده است

به نظرمن نماز جماعت تمرینی کامل است برای ولایت پذیری که من خودم چندتا از مستحباتش و واجباتش را تطبیق داده ام با ولایت پذیری

1-تکبیرگفتن برای این است که همه صدای رهبر یاهمان امام جماعت را بشنوند تا دیگر بهانه ای برای نشنیدن یا نفهمیدن نداشته باشند

2-حمدوسوره را نخوانید زیرا وقت ی یک نفر را به عنوان نماینده پیش کسی میفرستیم یعنی قبول داریم که او حرف بزند واو از حانب ما تمام اختیارات رادارد

3-ذکرها را به صورت بلند نخوانید تا صدای اما جماعت به بقیه هم برسد زیرا ممکن است لحن صدای شما برای کسی جور دیگری از لحن صدای امام برداشت شود

4-زودتر از امام از رکوع یا سجود برنخیزید  زیرا ما باید پیرو خط ولایت ورهبرمان باشیم وبعد از دستور او کارها را انحام دهیم

ادامه دارد.....

محتویات این مطلب جهت آشنایی افراد غیر ایرانی با کلمات و واژه های ایرانی بوده و فاقد هرگونه ارزش دیگری‌ست! باید عرض کنیم که ممکن است برخی لغات دارای شکل املایی یکسان در ایران قدیم بوده اما خب ورژن جدیدش دیگه معنی سابق رو نمی‌ده !

عذرخواهی : در ایران دمده شده و بجای آن از توجیه استفاده می‌شود.

بیمه‌ عمر : قراردادی که شما را در تمام عمر فقیر نگه داشته تا شما پولدار مرده و مراسم کفن و دفنتان آبرومندانه برگزار شود.

شناسنامه یا کارت ملی : دفترچه و کارتی که یکی بدون دیگری فاقد ارزش بوده و حتما جفتش لازم است.

سریال : فیلمی‌ست چند قسمتی، که روش مصرف مواد مخدر و آخرین شیوه‌های دزدی را به شما آموزش می‌دهد.

تلفن همراه : وسیله‌ای سه‌کاره جهت کلاس گذاشتن، آهنگ گوش کردن و نهایتا‍ عکس گرفتن است.

ایرانسل : خط تلفنی است جهت مزاحمت و سر به سر گذاشتن دوست و آشنا.

گرانی : کلمه‌یی است زاده‌ی توهم غربیان که در ایران تاکنون مشاهده نشده است!

آثار باستانی : خرابه‌هایی که هرچه زودتر باید نابود شوند چون خیلی جا گرفته‌اند.

خودپرداز : دستگاهی‌ست که همیشه‌ی خدا باید برای رسیدن به آن در صف ایستاد و اگر صفی در کار نباشد 99.99 درصد خراب است.

اداره : محلی که شما بعد از تنش‌ها و جدل‌های منزل در آنجا استراحت می‌کنید.

مجرم : فردی که هیچ فرقی با سایر افراد ندارد و تنها تفاوتش در این است که توانسته‌اند او را دستگیر کنند.

تورم : عددی بی‌خود و چرت بوده که همچنان در ایران یک رقمی است!

گارانتی : یک اسم زیبا و خوش تلفظ است ولی در عمل مکافاتی بیش نیست.

تحقیق : کپی-پیست کردن مقالات اینترنتی.

مترو : سونای بخار متحرک!

شب امتحان : حکم بین دو نیمه در فوتبال ایران در زمان مربی‌گری مایلی‌کهن را دارد و فقط باید توکل کرد به خدا و دعا خواند.

دانشجو : دو طیف اند، یک طیف آخرش وزیر میشن بی برو برگرد ! طیف دیگه میدوند که قاطی فرار مغزها بشن، والا زندانی میشن چون همیشه معترضن.

بزرگراه : نوعی پیست رالی به همراه یادگیری آپ تو دیت‌ترین فحش‌های باناموسی و بدون آن!

رئیس : فردی که وقتی شما دیر به سر کار می‌روید خیلی زود می‌آید و زمانی که شما زود به اداره می‌روید یا دیر می‌آید و یا مرخصی است.

شهرداری : گرفتن رشوه، داشتن صدها پروژه‌های نیمه‌تمام و نصب تابلوهای روزشماری جهت افتتاح.

از پذیرفتن خانم‌های بد حجاب معذوریم : تابلویی که در همه‌جا نصب شده، جهت کرکر خنده و عوض کردن روحیه‌ی مردم.

سطل آشغال : وسیله‌یی‌ست موجود در خیابان‌ها جهت ریختن زباله در اطراف آنها.

مدرک تحصیلی : کاغذی مستطیل شکل، در ابعاد مختلف که بسته به مقطع، قیمتش فرق می‌کند و بدون پارتی در هیچ کجا به درد نمیخورد "مگر هنگام ا ز د و ا ج"

حراج : اصطلاحی‌ست که در آن به قیمت اصلی کالا درصدی اضافه کرده و با ماژیک قرمز روی آن خط زده و قیمت اصلی کالا را در زیرش درج می‌کنند.